Güneş batsın rakı içelim

Rakı masalarını oldum olası sevmişimdir  bir tekirdağlı olarak , gelgelelim ki hep dertten , hep kederden içilmiştir rakı .. Birkere olsun sevinç nidaları gelmedi kulağıma rakı içilirken .. Hele birde arka fondan kısık duyulan Türksanat müziği .. 

İnsan hep mi özler rakı masasında diye düşündüm , hep mi ah çeker .. Bence rakıya minnet borcumuz var, şimdiye kadar kimlerin ahlarını vahlarını dinlememiştir ki!! Bazen sanki karşılık bekler gibi, ah dili olsa da konuşsa neler derdi acaba .. Belkide suskunluğundandır onun içimizdeki yeri..

Parti içkisi olamamıştır hiçbir zaman rakı , ağır içilir yavaştan , birde rakı içtikçe güzelleşen insanlar vardır ki buna tanık oldum , ondandır sanırım içelim güzelleşelim nakaratları .. Gece boyunca sık sık tekrarlandığından ..

Gece tabiki , en azından gün batımı olmalı ki ,  karanlık hüznü saklasın gözlerden .. 

Ve insanoğlunun ne çok yaşanmışlığı vardır ki rakının kokusunu duymaya görsün ..

Eminim kimse ilk içtiği rakının, kimle ve nerde olduğunu kesinlikle unutmaz . Ve her rakı masasında özlenir hatırlananlar.. Sanki yad etmek için kurulur o masa .. O zaman diliminde değildir  hiçbir zaman rakı içen , geçmiştedir mutlu ve geçmiş olduğunu hatırladıkça hüzünlü.. 

Ama bilinir ki birgün o özlenenlerde olacaktır o masada , şimdide kadehin köşeşi  birde olmayanlar  için masaya vurulur.. Hep bir köşede beklenen ve özlenenler için ..

Hadi afiyet olsun