Lunapark

Sanırım dünyevi olan hersey  çok fazla ağır geliyor insana , neden sırt çantamızı alıp kimseden habersiz yok olamıyoruz diye düşünen çoktur elbet , seyahatte hissetmekten daha hafif hissettiren bir fikir daha olamaz..

Lunaparkta denenilen hızla yukarı çıkıp aşagı indiğin ve aynı esnada takla atabildiğin , gökyüzünde 360 derece her açıda bulunabildiğin, ve aşağıya doğru hissettiğin o lanet olasıca  karnımızdan, midemizden  içimizden kayıp giden boşluk hissi  gibi tuhaf bir his, ve ardından sizi saatlerce güldürebilen bir his aradığımız belki..

çünkü adrenalinle dolu .. 

çünkü insanoğlu adrenaline bağımlı .. böyle bir hormonu ekstrem sporlarda yada lunaparktaki kimilerine göre korkunç görünen aletlerde hissedebilmek , bence bunları sık sık tekrarlamamız gerektiğine hemfikir oluyorum düşündükçe..

Yapılabilicek en iyi meditasyon bence , en iyi uzaklaşma, o an başka hiçbir şey düşünemiyorsunuz, bir insanoğlu daha tanımıyorum, hız treninde takla atarken yaşadığı sorunları düşünüp de aşagı melankolik insin ..

 Keşke hep bir yamaçparaşütünde  geçse hayatımız,  şirin bir uçurtmanın savrulan kuyruğuda olabilir..

Sanırım ondan sonrada rüzgar olmak isterdik, sürekli yönlendirilmek sıkıcı hale gelirdi..

Ne yapmalı ki insanoğlu kendini bulmak için..

Bence önce küçüçük çocuk gibi lunaparkta kaybolmalı ..