Birde hiç tanımadığınız ama hikayesiyle sizin içinizi burkan insanlar var öyle ki etkisinden uzun süre kurtulamayıp yerli yersiz gelen ağlama isteğine engel olamadan dünyayı gözyaşlarının arasında flu görmeye başlarsınız.
Dün otobüste beni merak edip arayan arkadaşlarım olmasa belki patlamadan daha geç haberim olacaktı. Belkide 2 saat önce adliyenin ordan geçmiş olmam hala yaşananları daha da ağırlaştırıyor. Şimdi kim bilir ardında nasıl ağır yürekler bıraktı kahraman polis Fethi Sekin.. Hiç tanımamış olmama rağmen bende herkes gibi oturup ağladım, yürürken ağladım, fotoğrafçıya girip çoğalttırmak için verdiğim fotoğrafları alırken dudağımı ısırıp ağladım, haber videolarını izledikçe ağladım..
Yarın havanın çok soğuk olacağını düşünüp eve gelirken gördüğüm kedi için köpek için ağladım.
İş yerinde ki bir ayağı aksayan ama yüzü hep gülen Azim abi 3 yavru köpek için hurdacılar almasın diye nasıl bir barınak yapsam diye o düşünürken ben ağladım, ama içimden ama sesli ama duydular ama görmediler..
Oturdum kendi insanlığıma ağlıyorum. Bugüne kadar ölen insanlar için, yanan çocuklar için, şehit olan askerler için ve ölümün bu kadar çok dillerden düşmediği dünya için ağlıyorum.
Ağlanacak hala nasıl geldiğimize ve hiç bir şeyin tadının tuzunun kalmamasına ağlıyorum.
